Le Henanff:: Westfront: 2. Berlijn

5.5
Eric d’Hooghe - 05 januari 2015

Ostfront, 1. Stalingrad liet ons met gemengde gevoelens achter. De vertaling van Westfront, 2. Berlijn lijkt deze gevoelens enkel te bevestigen. Toch even een semi-objectieve blik werpen op het sluitstuk van dit tweedelige oorlogsepos.

We bespraken eerder al Ostfront van Le Henanff. We hadden grafisch te maken met een meesterwerkje, maar het scenario rammelde aan alle kanten. Samenraapsels uit filmscènes en plotse overgangen, gepaard met een moraliserend einde, maakten er een literaire draak van. Aangezien we niet de enigen waren met dit gevoel, waren de verwachtingen dan ook hoog gespannen voor dit tweede deel van Henanff ‘s oorlogsepos.

We belanden in het Oostenrijk van mei 1945. De wapenstilstand in Europa is een feit. François Morliguen wordt tegengehouden door mannen van de legerdivisie Leclerc in Bad Raichenhall, vlakbij Salzburg. Hij doet zich voor als een Duitse soldaat die op de vlucht is. Hij weet dat als de geallieerden ontdekken dat hij een Fransman is die zich vrijwillig heeft aangesloten bij de nazi’s, hij het vuurpeloton riskeert voor landsverraad. Samen met hem worden ook 11 andere Fransmannen met een SS-uniform door de Amerikaanse troepen tegengehouden. Zij betwisten hun nationaliteit niet. Ze zijn immers zeker van hun rechten nu er een wapenstilstand getekend is.

Morliguen wordt toevertrouwd aan kapitein Caradec, die zijn misleidende truc al snel door heeft. Toch geeft hij Morliguen niet aan. Niet enkel omdat hij net als hij van Bretagne komt, maar vooral omdat hij intussen al genoeg bloedvergieten heeft gezien. Tijdens zijn ondervraging vertelt Morliguen hem over de val van Berlijn die hij van binnenuit meemaakte.

Net als bij Ostfront krijg je een nauwgezet document van die laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog. Jammer genoeg bedient Le Henanff zich ook nu van een overdreven collagetechniek met overschilderde foto’s en stills uit films. Morliguen als Lee Marvin-lookalike en 12 rotzakken met Duitse uniformen… The Dirty Dozen zijn inderdaad wel zeer nabij. In sommige tekeningen komt de foto op de achtergrond er wel heel duidelijk door. En ook deze keer gaat dit weer ten koste van het scenario. Foto’s naast elkaar plakken en overschilderen kan een fijn tijdsdocument opleveren, maar resulteert hier vooral in een stroef verhaal. Le Henanff heeft er blijkbaar ook niet bij stil gestaan dat uniformen uit films van de vroege jaren ’60 niet echt waarheidsgetrouw waren, waardoor je duidelijk het verschil merkt tussen de stills en de historische foto’s.

Dat Le Henanff kan tekenen, leidt geen twijfel. Getuige zijn H.H. Holmes. Hoewel hij ook daar de fototechniek gebruikte, zat er meer samenhang in het verhaal. Bekijk ’s mans artwork op het net en je ziet dat het uitsluitend overschilderde foto’s zijn. We blijven er dus bij dat ze bij 12bis, de Franse uitgeverij, deze man een goede scenarist moeten geven, zodat hij zich als volwaardig tekenaar kan tonen. Ofwel valt hij door de mand, ofwel levert het een meesterwerk op. Iets wat hem bijna gelukt was met Les Caméléons.

E-mailadres Afdrukken
 
Le Henanff:: Westfront: 2. Berlijn
Tekeningen: Le Henanff
Scenario: Le Henanff
uitgeverijdaedalus.wordpress.com

Uit ons archief
Banner