Kooijmans

De Laatste Halte

6.0
Eric d'Hooghe - 25 september 2018

Een manga die geen manga is en een romantisch verhaal dat pure horror wordt. Dat kan tellen voor een debuut.

Uitgever Hanabi blijft halsstarrig vasthouden aan het label “manga”. Maar net als hun vorige nieuwkomer Yurei, Dwaallichten, dekt de vlag de lading niet. Meer nog, waar Yurei zich nog in Japan afspeelde, is zelfs dat niet het geval. We hebben dus te maken met een Nederlandse strip van een nieuwe naam: Sabrina Kooijmans.

De Haagse Kooiijmans is net afgestudeerd aan de ArtEZ-hogeschool in Zwolle waar ze Comic Design volgde. Naast illustraties maakt ze dus ook strips. De Laatste Halte is eigenlijk haar eindwerk dat opgepikt werd door Hanabi, maar intussen ook door een kleinere Engelse uitgeverij.

De Laatste Halte is een echt horrorverhaal, volgens de mangatraditie. En dat is waarschijnlijk het enige raakpunt met het genre. Alles speelt zich af in een Nederlands of Vlaams kuststadje waar een jong koppeltje, Vanessa en Daniel, een romantisch weekendje gaat doorbrengen. Dat loopt uiteraard net iets anders uit. De gasten van het hotel lijken wel dood en staren hen aan, de zee kent enkel het eb-getij en ook Daniel, die al eerder in het hotel was, begint raar te doen.

Hitchcock-suspense, wat slasherhorror, erotiek: het kan allemaal. En dan te bedenken dat dit allemaal uit de koker van een jong Hollands meisje komt. Dat maakt het nog creepyer

.

En daar wringt het schoentje een beetje. De Laatste Halte heeft heel wat potentieel, maar je krijgt steeds de indruk dat het net nog iets beter kon. De tekstballonnen verdwijnen naar de achtergrond door hun blauwe kleur, wat op zich goed gevonden is. Maar ze zijn dan weer net iets te slordig. Ook de typografie kon net iets strakker. De tekeningen lijken nog hun finishing touch te moeten ontvangen. Bij Jaren Van De Olifant van Willy Linthout klopte dit vanwege het thema nog, maar hier stoort het een beetje. De personages zijn elk plaatje net te verschillend om het verhaal vlot te lezen. Ze blijven in schetsmodus en smeken om een betere afwerking, zeker door het knappe kleurgebruik.

Dat Sabrina Kooijmans een verhaal kan verzinnen, kan tekenen en gevoel voor inkleuring heeft staat buiten kijf. Net daarom mogen we de lat net wat hoger leggen. We krijgen 48 pagina’s met net te grote tekeningen. En het lijkt ook dat Kooijmans beperkt werd door het aantal pagina’s. Het open einde stopt net voor een open einde zijn bestaansrecht heeft en dat is jammer. Een tweede deel dringt zich wel op, maar daar was dan net geen bevredigende cliffhanger voor aanwezig.

Kooijmans mag je echter geen enthousiasme verwijten. Ze verzorgt prima de pr voor haar debuut met Facebook, Instagram en een doorgedreven aanwezigheid op alle stripfestivals van de lage landen. We zijn er dan ook van overtuigd dat zich dat gaat vertalen in een mooie carrière met schitterende strips. Maar dit debuut is een verhaal van “net niet” waardoor we wat op onze honger blijven zitten. We raden u wel aan om Sabrina Kooijmans in de gaten te houden, want deze vulkaan staat op uitbarsten.

E-mailadres Afdrukken
 
Kooijmans
Hanabi
Tekeningen: Sabrina Kooijmans
Scenario: Sabrina Kooijmans
sappig-art.com

Advertentie