Lanfeust van de Sterren 6

De Schreeuw van de Vrijbuiter (Tarquin & Arleston)

Marc Bastijns - 16 januari 2009

Lanfeust is terug en we zullen het geweten hebben. Uitgeverij L plant een heus offensief met heruitgaven en nieuwe albums. Wij hielden alvast het zesde deel van Lanfeust van de Sterren onder onze loep.

Toen in 1994 de relatief onbekende scenarist Christophe Arleston het eerste deel van Lanfeust van Troy uit zijn brein liet rollen, kon niemand vermoeden dat deze strip één van de populairste van Frankrijk en Europa zou worden. Samen met tekenaar Didier Tarquin groeide ‘de nieuwe Lanfeust’ al snel uit tot een heus jaarlijks fenomeen. In 1998 kreeg Lanfeust en het hele universum rond zijn figuur ook een eigen tijdschrift. Ook de strips breidden gestaag uit, met aan kop het eveneens bijzonder populaire Trollen van Troy, met tekeningen van Jean-Luc Mourier. Na acht delen besloten Tarquin en Arleston de eerste cyclus, om meteen nadien al terug te keren met Lanfeust van de Sterren, een nieuwe reeks van acht delen waarin Lanfeust het heelal in gestuurd wordt.

In Frankrijk verscheen zopas het slotdeel, terwijl uitgeverij L nu ook in het Nederlands een groots inhaalmanoeuvre maakt. Deel zeven, Het Geheim van de Dolfanten verschijnt in april en kort nadien wordt de reeks vervolledigd met deel acht, Kometenbloed. Tussendoor verschijnen ook de eerste vier delen van deze cyclus, die reeds door het ter ziele gegaan Talent werden uitgegeven, in een nieuwe, uniforme editie. De Schreeuw van de Vrijbuiter is dus het zesde deel van de acht en als dusdanig ook duidelijk een overgangsalbum zonder een duidelijk begin, midden en slot.

Het verhaal van Lanfeust van de Sterren draait rond de ambitieuze prins Dheluu, die als één van de dertien handelaar-prinsen tracht de macht van de andere twaalf over te nemen. Het spreekt voor zich dat Lanfeust en zijn vrienden hier een stokje trachten voor te steken, want ook hun eigen planeet Troy behoort tot de inzet van de strijd. Aan het einde van het vijfde deel, toen Lanfeust, zijn vriendin Cixi en de trouwe trol Hebus van elkaar gescheiden waren, maakte Lanfeust een sprong van zestien jaar in de tijd. Hij komt terug in de bewoonde wereld en ontdekt daar dat hij nu een zestienjarige zoon heeft, die hem van haar noch pluimen kent. De spanning tussen beide figuren geeft dit zesde deel een heel eigen karakter, naast de traditionele humor en excessieve geweldmomenten. Cixi zelf is ook ouder geworden en heeft nu de status van prinses verworven. Haar opvliegende karakter is ze grotendeels kwijt, wat haar tot een saaie, wat kleurloze figuur maakt.

Het leesbare maar weinig opvallende tekenwerk van Didier Tarquin blijft al sinds 1994 grotendeels onveranderd. Bij Lanfeust staan de tekeningen natuurlijk ten dienste van de creatieve wervelstorm die Arleston heet. Diens verhalen durven al eens uit de bocht vliegen en ontaarden in een chaotische opeenhoping van verhaalelementen waarin elke structuur ontbreekt. Het blijft dan ook jammer dat je moeilijk van een apart album van Lanfeust kan genieten, los van het grote verhaal binnen elke cyclus.

Toch bouwt de uitgeverij nu een heuse collectie uit rond Arleston, dus het vertrouwen in ’s mans commerciële kunnen is ongetwijfeld groot. Trollen van Troy wordt gelijktijdig met Lanfeust van de Sterren verder in de winkels gebracht. Met Ythaq (met tekeningen van Adrien Floch’) waren ze eerder al begonnen en rond deze tijd belandt dan weer het eerste deel van Sinbad in de rekken, met tekeningen van Pierre Alary (Belladonna). Lanfeust van de Sterren blijft echter ook met dit zesde deel een vertrouwde kaskraker, met al zijn kwaliteiten en tekortkomingen.

E-mailadres Afdrukken
 
Lanfeust van de Sterren 6
http://www.lanfeust.com
Tekeningen: Tarquin
Scenario: Arleston
www.lanfeust.com
www.uitgeverijl.nl

Uit ons archief
Banner