Banner

Members of Marvelas

Members of Marvelas

8.0
Steven Vervaet - 21 mei 2006

Onze noorderburen mogen dan wel even rijk zijn aan muzikaal talent als Paris Hilton aan hersencellen, toch verschijnt er af en toe een lichtpuntje in de Nederlandse muzikale leegte. Zo heeft één van de belangrijkste exponenten van de Hollandse pop, Urban Dance Squad, verklaard weer te gaan optreden. Dat de band die funk, rock en hiphop gretig in hun muzikale saus vermengt goede smaak heeft, lijdt geen twijfel. Zo heeft Magic Sticks (Michel Schoots), de drummer van het stomende gezelschap, als een havik zijn blik op het zuiden gericht en zo het talent ingezien van het Vlaamse Members of Marvelas. Hij tekende onmiddellijk voor de productie van deze muzikale samenzwering tussen funk en hiphop en het resultaat mag er absoluut wezen. De plaat baadt in een vet, warm geluid dat zelfs mensen met vergevorderde artritis tot een voorzichtig danspasje zal aanzetten.

De sonische planeet van Members of Marvelas is ontstaan na de oerknal waardoor de rock-jazz-funkband 'Niezny' en de Brugse rappers Ozi One en Meko D elkaar ontmoetten in outer space. Astronauten die langs planeet 'Marvelas' passeren, zullen de positieve vibes tot op enkele duizenden kilometers waarnemen want de band schept een ongeremde orgie van geluid waarin seventies funk, rock, jazz en hiphop elkaar gretig een tong draaien. Opener 'All I Ever Wanted' maakt de intenties van Members of Marvelas meteen duidelijk: een smerig Rage Against The Machine-ritme wordt geïnjecteerd met doeltreffende elektronische effecten, terwijl Ozi One en Meko D rappen over de voor- en nadelen van een ambitieuze muziekcarrière. 'Me vs. Eye' koppelt dan weer een synth, die zo uit de Prince-backcatalogue is weggelopen, aan een refrein dat zelfs in het hoofd van een Alzheimer-patiënt nog dagenlang blijft rondspoken. Het absolute hoogtepunt van deze energetische bende muzikanten is echter 'Internal Observer'. Met dit nummer wonnen ze de demopoll op Stubru en dat is niet minder dan terecht: funky percussie in de trant van Sheila E. vergezelt snelle rhymes tot de begeesterde vocals van keyboardspeler Fulco Ottervanger de song in een hogere versnelling duwen. Het nummer klinkt alsof James Brown, George Clinton en de vroege Beastie Boys na een paar Duvels zitten te jammen: uitgelaten en vrolijk, maar wel professioneel.

Qua uitzinnigheid kan het tellen op 'Members of Marvelas'. Luister maar naar de verslavende orgelpartij in 'They Don't Know', waarop Ottervanger het beste van zichzelf geeft als Jimmy Smith op speed. Ook het door Absynthe Minded-zanger Bert Ostyn meegeschreven 'Another One' swingt op een lekkere lazy manier als de spreekwoordelijke tiet. Het enige puntje van kritiek dat te vermelden valt, schuilt in de raps, die de uitbundige muziek soms een beetje in de weg zitten. Meko D en Ozi One hebben dan wel een goeie flow, maar hun clichématige raps in 'Coliseum' zijn echt van het goeie te veel. Een instrumental was meer op zijn plaats geweest om een goeie balans te creëren. Dit is echter slechts een kleine smet op een erg goeie plaat.
'Members of Marvelas boom bap type the carpenters / Nail the bloody obvious since hammer time the partiest': vraag ons niet om een semantische analyse, maar de boodschap die deze woorden uitstralen, komt toch goed over. Members of Marvelas bouwen op deze plaat een decadent feestje waarop iedereen uitgenodigd is. Mis hun funky party niet want op de planeet 'Marvelas' wordt elke dag met volle overtuiging geplukt. Wicked!
E-mailadres Afdrukken