Banner

The Machine

Drie

8.0
Stijn Van Hees - 25 februari 2011


Elektrohasch schallplatten, 2010
Sonic Rendezvous DCM

Op de valreep van 2010 bracht het Hollandse The Machine haar derde album uit. Dat was iets om naar uit te kijken want eerdere ervaringen met de band, zowel live als op cd, waren onverdeeld positief. Nu het derde album slechts een goed jaar na het sterke 'Solar Corona' uitgebracht zou worden via Elektrohasch, was er hier wel sprake van enig spannend afwachten. De goedkeuring van Stefan Koglek (van Colour Haze en Elektrohasch) is niet licht verdiend maar wel een kwaliteitskenmerk.

Bij dit soort platen zijn we gewoon dat ze "organisch" en "warm" klinken. Dat is hier niet anders, maar daarbovenop klinken de gitaren bij momenten werkelijk zo sprankelend als een fles champagne tijdens de feestdagen. Als dat dan gepaard wordt met onweerstaanbare baslijnen dan hapt ondergetekende zo impulsief toe dat The Machine ongetwijfeld gebruik maakt van een brein-bypass.

Opener 'Pyro' klinkt zo groovy, psychedelisch, naturel en heavy tegelijk dat het lijkt alsof de geest van Jimi Hendrix zelf in de gitaarversterkers de frequenties een extra duwtje geeft. Dat vrolijke, een beetje avontuurlijke horen we later nog terug maar de eerstvolgende track 'Sunbow' is meer hermetisch. Het nummer is wat trager en zwaarder; het onstuimige van de gitaar wordt aanvankelijk verruild voor een extra dosis distortion tot dat men ons plots meeneemt op een langdurige rustieke trip langs sonische valleien van peis, vree en eeuwige zonneschijn. Met zijn negen minuten is dit slechts het vierde langste nummer op de cd; zoals ik al zei: The Machine is avontuurlijk ingesteld. Op 'Medulla' horen we daar niet zoveel van. Dat nummer neigt nog het meest naar pure stoner-rock.

'Aurora' is een instrumentaal psychedelisch stuk dat wordt gedreven door een stevige akoestische gitaar en analoge synths. Nummer vijf 'Tsiolkovsky's Budget' is een avontuur van meer dan een kwartier in drie delen. Aanvankelijk klinkt het allemaal nog vertrouwd in de oren. Eerst een lang uitgesponnen rustig intro dat de sfeer zet en met wat extra percussie opbouwt naar het centrale gedeelte dat nog een paar stevige riffs kent. De summiere zanglijn van het nummer is zo voorbij en bestaat enkel uit een fysische formule die de aandrijving van een raket in het luchtledige beschrijft. Het muzikale equivalent daarvan volgt in het derde deel dat een psychedelische trip is zonder veel houvast maar met veel gitaareffecten.

Vanaf hier verlaat de band eigenlijk grotendeels de betreden paden van het songschrijven. 'Paradox' is een korte rockuitbarsting van nog geen twee minuten en dan krijg je achtereenvolgens 'First Unique Prime' en 'Jam No. ?' voor je kiezen. Tezamen net geen half uur zwaar psychedelisch jammen. Het is niet iedereen gegeven zo iets uit te zitten zonder ongemakkelijk te schuifelen op de stoel. Toch kan je niet ontkennen dat het klasse spul is in dit genre. Vooral 'First Unique Prime' zal met zijn bijna 18 minuten te veeleisend zijn voor veel luisteraars maar het hypnotiserende karakter en de steeds weer van vorm veranderende gitaren trekken je uiteindelijk wel over de streep. Na het slotnummer volgt nog een hidden track die zeker de moeite van het vermelden waard is. Het ding wijkt namelijk behoorlijk af van het algemene geluid van 'Drie'. Deze verborgen track is een pak doomier en zelfs wat agressief te noemen, erg verrassend is dat na zo'n uitgesproken psychedelische hippietrip.

The Machine heeft vorig jaar met zijn depannage-optreden op Roadburn veel zieltjes bijgewonnen en met hun debuut voor Elektrohasch zal die schare alleen nog maar groeien. The Machine combineert het beste van de fuzzy stoner rock à la Kyuss en alle psychedelica die de jaren zestig en zeventig ons gebracht hebben. De band heeft geen schrik van avontuur maar kleurt tegelijkertijd nooit zover buiten de lijntjes dat het geheel aan naturel of samenhang verliest. en zij voor wie het psychedelische laatste half uur er te veel aan is, kunnen tijdens de eerste 40 minuten ruimschoots genoeg stevige riffs opslorpen om aan hun trekken te komen.

http://www.myspace.com/themachineband
http://www.themachineweb.com


E-mailadres Afdrukken