Banner

Stadt

Kind Of Diversion

7.0
Freek Lauwers - 10 september 2013

De naam ‘Stadt’ zal u wellicht weinig bekend in de oren klinken. Toch betreedt de band verre van onbeslagen het ijs. Opmerkzame popfanaten kenden al Marvelas Something, de vorige reïncarnatie van het viertal.

Verder doken de leden eerder al op bij Sioen, Members of Marvelas, De Beren Gieren, Black Flower, Maya’s Moving Castle en Shotgun. Live is Stadt op dit moment misschien wel de spannendste band van Gent en omstreken. En dat is geen kleine verwezenlijking in een stad waar heelder hordes bands om ter hardst spannen. Die granieten livereputatie hebben ze overigens mede te danken aan hun jarenlange ervaring als huisband van het roemruchte Café Charlatan.

Waar hun vorige – als Marvelas Something uitgebrachte – driedubbele plaat vooral een verzameling erg goed gelukte experimenten en stijloefeningen was, heeft het er alle schijn van dat de band rond maffe frontman Fulco Ottervanger nu wel eens een echte popplaat wilde fabriceren. Alle stijlen en invloeden die hun vorige plaat kleur gaven, lijken stilaan gekristalliseerd tot een eigen smoel en geluid. Kind Of Diversion klinkt erg vertrouwd in de oren, zonder evenwel aan originaliteit in te boeten. Om het anders te zeggen: hun muziek smaakt soms erg naar mosterd, maar je kan er nooit je vinger opleggen waar ze die mosterd dan wel precies vandaan haalden.

Een popplaat. Maar dus wel een die ze op hun eigen onnavolgbare wijze brouwden. Verwacht dan ook geen perfect in het gehoor liggende popsongs. De muziek van Stadt doet immers nog het meest denken aan de progrock- en krautrockklanken die je ook bij de vroege Pink Floyd, Captain Beefheart of Can kan horen. Niet echt radiovriendelijk dus. Toch komen een aantal songs op Kind Of Diversion ook prima in aanmerking om in heavy rotation te worden gedraaid op Radio 1 of Studio Brussel.

Vooruitgeschoven single “Bits Of Time” bijvoorbeeld, een nummer dat in slow motion lijkt te gaan en dat kleur krijgt door twee gezellig meanderende orgelthema’s en een hemels klinkend koortje in de achtergrond. “Bits of time and space converge/Values vanish but new ones emerge/Has it ever been like that before/Some much change in just a few years”, klinkt het levensbeschouwend. Of het catchy “We Own Time”, dat het midden houdt ergens tussen country en synthesizerpop. Ottervanger zingt over hoe zalig het is om met niets of niemand rekening te moeten houden. “Time will be on your side/Cause we own time/We live from day to day/Cause we own time”, heet het. Als Air op de radio mag, dan dit ook.

Verder is “Castle Girl” een plakker, zo’n song die uren nadat je hem hoorde nog steeds door je hersenpan galmt. “Healing Night” lijkt uit hetzelfde vaatje getapt als de songs die Arctic Monkeys tegenwoordig op de wereld loslaat. Dezelfde ingehouden en gespannen sfeer, die ingehouden zang, dat t(r)omgeroffel… In de outro van het lied lijkt dan weer de geest van Syd Barrett rond te waren. “Favourite Song” is een opwekkende uptempo rocksong waarvan vooral de tweede helft om van te snoepen is. Erg contrastrijk is “Sweet Joy Of Loneliness” dat bijna kinderlijk naïef begint met gitaargetokkel en falsetgezang om op gezette tijden om te slaan richting Lightning Bolt-achtige noiserock. De intro van “Singing” doet denken aan een mank muziekdoosje, de rest van het nummer aan pakweg de psychedelische en experimentele periode van Blur. In afsluiter “Muggemepper” uit Ottervanger zijn frustratie voor al wat vliegt en ons ’s nachts wel eens uit onze slaap houdt.

De songs op Kind Of Diversion zitten erg vernuftig in mekaar en de muzikanten spelen op een verdomd hoog niveau. Zo hoog dat zelfs het woord ‘virtuositeit” niet uit de lucht gegrepen zou zijn. Muzikaal is dit dan ook een erg boeiende plaat waar een rechtgeaard rockliefhebber een eind zoet mee zal zijn. Wat voor sommigen misschien een afknapper zal zijn is het stemgeluid van Fulco Ottervanger – neigend naar de strot van Robert Plant, maar dan rauwer. Ottervangers gedreven en daardoor soms wat theatrale manier van zingen is erg bepalend en begint na een tijdje wat tegen te steken. Goh ja, elk vogeltje zingt zoals het gebekt is, zeker?

E-mailadres Afdrukken