Yevgueni

Van hierboven

7.5
Maarten van Meer - 20 oktober 2014

Album vijf van Yevgueni liet vier jaar op zich wachten. Klaas maakte intussen een uitstekende franstalige soloplaat (Delrue). Maarten en Geert haalden met Walrus enkele oude songs van onder het stof die niet bij Yevgueni pasten. Mèt resultaat: Van hierboven klinkt ook minstens vier jaar ouder, wijzer en rijper dan Welkenraedt.

Beter ook, maar dat valt niet direct op, omdat de eerste beluisteringen wat desoriënterend zijn. Al is het onmiskenbaar een Yevgueni-album, op Van hierboven doet de band meer dan ooit eigenzinnig, maar beheerst en zelfzeker volstrekt haar eigen ding. Welkenraedt was op maat van cultuurcentra gemaakt: mooi gearrangeerde pop en rock, vol details en folkerige uitstapjes, recht in de doelgroep van Bart Peeters en Eva De Roovere, maar met iets scherpere kantjes. Van hierboven klinkt orgineler en rijker en zoekt weer meer aansluiting bij de indiepop en rock, zoals dat op We zijn hier nu toch ook al zeer overtuigend gebeurde. We horen duidelijke echo's van The National in de gitaaruitbarstingen aan het einde van de songs en de slimme spanningsbogen in bijvoorbeeld "Zij zingt mijn lied" of "Het is niet veel" en van Elbow in de rijke, subtiel opgebouwde arrangementen. Patrick Steenaerts is nu ook op plaat volop de gitaargod die hij live al mocht spelen, getuige het gitaar- en riffspektakel in bijvoorbeeld single "Mensen zijn maar mensen" en de titelsong. Op het geweldige "Kom met me mee" mogen zelfs dik aangezette 80s-synths en -gitaren, de vocoder en een refrein dat nogal dicht bij Grizzly Bears "Two Weeks" (!!!) heeft gelegen. Nog vreemder maar verdomd effectief zijn de mini-beiaard en de vrolijk analoge synths uit "Niet met mij".

Een hoogtepunt is Naar huis dat de drie oerleden opnamen in de woonkamer van producer David Poltrock. Maarten van Mieghem laat de gitaar mooi galmen. Geert Noppe kleurt zeer bescheiden in met harmonium en de korte nacht (of lange repetities) zijn hoorbaar in het kraken van Klaas Delrues hese zang. Een klassieker uit de "Twee meisjes"-school in wording, zomaar bescheiden en ietwat verlegen verstopt in het midden van het album. Onze nieuwe favoriete Yevgueni-song, waarvan de kleine kraakjes en imperfecties nog mooier tot hun recht komen onder de koptelefoon.

Het zijn de songs die het minst breken met het oude werk, die ook het minst beklijven. "Ogen dicht" en "Onder helden" en "Vroeger (was het beter)" zijn erg typische Yevgueni-songs, mèt boodschap, zij het subtieler verpakt dan op bijvoorbeeld "Mama ik wil papa" of "Elisa". Absoluut niets mis mee, want al zijn het Yevgueni-songs die relatief dicht bij het gekende blijven: ze mogen steevast zonder blozen naast het beste van de vorige vier platen staan. Maar doe ons toch net dat tikje liever de tracks waar de band uit haar comfort zone breekt.

Ook tekstueel tapt Klaas Delrue uit een ander vaatje dan voorheen. Geen Robbie meer en evenmin mijmeringen over het studentenleven, nachtbraken of samen zijn met iemand die van ver komt. Van hierboven is een stukje vager, maar ook weer universeler. De songs gaan minder opvallend over Delrue zelf, maar zijn wat volwassener, iets gereserveerdere versie van zijn vroegere teksten. Al missen we de soms de oprechte en kwetsbare puurheid van voorheen.

Yevgueni heeft de tijd genomen voor dit vijfde album en voor een radicaal andere aanpak gekozen: songs en muziek als band geschreven, in plaats van aan de slag gaan met de songschetsen en teksten van Delrue. Het levert een zeer goede, volwassen plaat op. Een die een zeer constant niveau aanhoudt. Even is het spijtig dat de herkenbare herinneringen, verhalen en overpeinzingen van Delrue verdwenen zijn. Maar ook dat is een gevolg van de grote groei die Yevgueni tijdens de sabbatical heeft doorgemaakt. Van Hierboven is een uiterst ambitieus en zelfzeker album, dat nooit arrogant of patserig wordt. Yevgueni bewijst er andermaal mee de beste mainstream Vlaamse band van de laatste jaren te zijn.

E-mailadres Afdrukken
 
Yevgueni

advertentie
Banner

TEST