Banner

Shabazz Palaces

Quazars Vs. The Jealous Machines, Quazars: Born On A Gangster Star

8.0
Roel Joosen - 03 augustus 2017

Het onvolprezen Shabazz Palaces maakt al sinds het begin van dit decennium deconstructivistische hiphop van de bovenste plank en de nieuwe conceptuele dubbeldunk Quazars Vs. The Jealous Machines en Quazars: Born On A Gangster Star is daar opnieuw een bevestiging van. Waarom kwamen er bij hun twee vorige passages op Belgische podia respectievelijk dan maar drie man en één paardenkop opdagen? De vraag stellen is ze beantwoorden, I guess, maar we hebben vandaag wel goesting in een goed gevechtje tegen de bierkaai.

Begint je leeftijd met een 3 of 4 en ben je hier komen aangesurft omdat je nog steeds een hiphopmaagdje bent en je nu eindelijk wilt weten hoe het allemaal werkt en waar de rhympjes vandaan komen? Of heb je lang geleden Ill Communication van The Beastie Boys gekocht en vond je iets van Eminem tof, maar merk je nu dat de planeet een paar duizend keer om zijn eigen as heeft gedraaid en je gisterenochtend totaal niet wist wie die Hendrick Lamar en die Banjo West zijn waar die meisjes op de trein het over hadden? You’ve come to the right place to get thrown in at the deep end! Shabazz Palaces verhoudt zich tot Jay Z zoals een Zuidpoolexpeditie zich verhoudt tot een weekje Lloret De Mar: weliswaar allebei vakantie, maar dan wel twee tegenovergestelde versies. Les één: hiphop is een heterogeen universum dat je een leven lang kunt gaan verkennen. De Palaces hebben nog een plek over in het laadruim van hun ruimteschip. All aboard!

Laat eerst al je klassieke verwachtingen omtrent hiphop varen. Sinds eind jaren 80 maakt Ismael Butler instinctieve beats en cuts met jazzinvloeden en Shabazz Palaces is de logische eindconclusie van zijn muzikale reis. Multi-instrumentalist Tendai Maraire peddelt perfect mee op die tandem. De traditie van dj/mc wordt bij Shabazz dus achterwege gelaten. Maraire en Butler zijn ook op het podium gelijke delen rapper, muzikant en producer.

Thematisch gaat het breed, met vooral minder focus op materialisme dan in de meeste mainstream rap. Soms een verademing voor een blanker publiek dat zich niet altijd kan identificeren met de onmogelijk steile tocht naar de top die automatisch met de Afro-Amerikaanse ervaring gepaard gaat. De ‘brave’ Vlaming kan zich totaal niet vinden in het verheerlijken van de nouveau richesse van de rapper die zich heeft opgewerkt, eindelijk dat eerste miljoen binnen heeft en niet kan wachten om alles te verbrassen aan champagne drinken uit de fles, rijden in een dikke, lelijke auto en rondlopen als een debiel met potsierlijke, gouden kettingen. Shabazz Palaces neemt ons mee naar een planeet in de nabije toekomst die lichtjaren verwijderd is van de hippe clubs en de highbrowpoolparty’s en waar “Being followed by a drone / Waiting for my clone / Hoping for a cybersafehouse” een typische dinsdagochtend samenvat. Andere koek dus.

Je “favourite rapper” wordt trouwens behoorlijk te kakken gezet op “30 Clip Extension”: “His jaws clinched in a Xanax glow / He's feeling numb, dressed dapper dumb / He's fashioned by some unseen hand / He's a chauvinist with feminine vanities / He's puffing out his tattooed chest / He's towering his arrogance / All while narrowing our elegance”. Alles gebracht over een productie die tijdens deze paar zinnen pingpongt van blaxploitation naar Oosterse snaren en terug. Een van de vele hoogtepunten.

Luister ook zeker naar een paar andere hoogtepunten: het anti-twitter scifi-walsje “SS Quintessence” (“To the revolting youth / Devices were gave / And the questions were seized / From asking”) , maar ook tegendraadse dansplaat “Gorgeous Sleeper Cell” en funky écriture automatique-implosie “Fine Ass Hairdresser”. “Effeminence”, ten slotte, is Shabazz’ cryptische ode aan de ladies, een song die zich sexy neervlijt op vederlichte Balearische synths en zich prima laat gebruiken als de soundtrack voor vleselijke betrekkingen met personen van een geslacht naar keuze. Ow yeah!

Quazars Vs. The jealous Machines en Born On A Gangster Star zijn een logisch vervolg van alles wat Shabazz Palaces al heeft gedaan sinds 2010 en dat betekent dus opnieuw kwaliteit. Ze zouden allesbehalve misstaan op je platenplank, maar als je een beperkt budget hebt, zijn voorgaande worpen Black Up en Lese Majesty een minstens even goede investering. En een ticketje voor de AB Club op 10 november is misschien nog de allerbeste zet. We spreken af links vooraan aan de PA.

E-mailadres Afdrukken