Banner

Grey Hairs

On And Off EP

Guy Peters - 12 september 2017

Dé verrassing die we om de oren geslagen kregen toen we in juni voor het eerst naar het Supersonic Festival in Birmingham trokken, was het weerspannige rockkwartet Grey Hairs. Hun recentste album, het in januari verschenen Serious Business, belandde plompweg in ons favorietenlijstje en krijgt nu een vervolg met een digital-only EP.

Fijn festival trouwens, dat voortdurend de dunne grens tussen leftfield rock-‘n-roll, elektronica en avant-garde bewandelt. We zagen er bekend volk als Colin Stetson, Melt Banana en Zu zieltjes winnen, maar van de lokale lichting wisten vooral Richard Dawson en Grey Hairs grote indruk te maken. Die laatste doet dat met een sound die schatplichtig is aan vinnige gitaarrockbands uit de jaren tachtig en negentig, zoals die aan bod kwamen bij labels als Amphetamine Reptile en Touch & Go. Hier en daar met een been in de punk, elders met de spartaanse sound van een Shellac. In ieder geval: Serious Business is verplichte kost voor wie heimwee heeft naar intense, luide, maar toch verrassende meeslepende muilpeerrock.

Het titelnummer is een van de meest catchy en compacte songs van het voorbije album, waarop alle vaste bandkenmerken eigenlijk aanwezig zijn: het assertief rondwentelende ritme, de krachtige gitaren en de schreeuwerige, lichtjes onevenwichtige zangpartijen van James (achternamen, daar doen ze niet aan mee). Grey Hairs kan behoorlijk schuimbekkend uithalen, maar bewaart wel altijd een gevoel voor zelfrelativering en humor, zoals de videoclip (zie onder) ook aantoont. Bovenop die albumtrack word je bovendien getrakteerd op een fijn allegaartje. “Capable Man” is geplukt van de split-single die de band maakte met Part Chimp voor het God Unknown-label. Tegelijkertijd rootsy, wringend en venijnig: de band op z’n best.

Tussen Serious Business en z’n voorganger Colossal Downer (2015) bracht Grey Hairs een (prima!) 7” single uit met twee covers van songs van cultfiguur Harry Nilsson. Deze keer wordt uitgeweken naar een ander icoon, Roky Erickson. Is die vooral bekend vanwege zijn baanbrekende sixtieswerk met garagerocklegende The 13th Floor Elevators, dan grijpt Grey Hairs terug naar Ericksons obscure parel The Evil One (1981). Zowel “If You Have Ghosts” als “I Think Of Demons” klinken als verloren gewaande klassiekers uit lang vervlogen tijden. Je krijgt Grey Hairs in popversie te horen, maar het resultaat is onweerstaanbaar spul op de wip tussen protopunk en powerpop, met de punch en melodieën van, pakweg, de vroege Cheap Trick.

Komen daar nog bij: een stevig rammelende versie van Black Flags loser anthem “Wasted” (“I was so fucked up / I was so messed up / I was so screwed up / I was out of my head…”) en een remix van “Sausage” uit Serious Business, door ene Normal Tea. Het is een ingrijpende bewerking, die aanvankelijk de zanglijnen van het origineel isoleert, de song vervolgens even vrij ongehavend laat verderlopen, maar dan overgaat tot een aanval met noisy effecten, om uiteindelijk te belanden bij Butthole Surfers-achtige waanzin. Opmerkelijk, maar weinig essentieel. Niettemin: het allegaartje biedt een diverse en verteerbare staalkaart van deze fijne band uit Nottingham, en door het name your price-principe moet dat niet eens veel kosten. Doen. En bestel vervolgens de rest.

Guy Peters
E-mailadres Afdrukken
Tags: Grey Hairs