Banner

Randy Newman

Harps And Angels

Guy Peters - 15 september 2008

Hoewel Tinseltown na een twintigtal soundtracks zijn thuisbasis geworden is, blijft een nieuwe plaat van Randy Newman iets om naar uit te kijken. Negen jaar na Bad Love vormt Harps And Angels het tiende album uit een carrière van meer dan vier decennia die steeds vaker vereenzelvigd wordt met Toy Story en een kapotgespeelde cover door Joe Cocker. De plaat laat ook horen dat Newman nog steeds in de Jupiler League van de Amerikaanse liedjesschrijvers speelt.

“I Think It’s Going To Rain Today”, “Mama Told Me Not To Come”, “Lonely At The Top”, “Political Science”, “God’s Song”, “Rednecks”, “Louisiana 1927”, “Short People”. Wie zo’n songs weet te bedenken is een gigant. Even zag het ernaar uit dat Newman het definitief voor bekeken hield: na Land Of Dreams (1988) was het elf jaar wachten op Bad Love. Gelukkig bleek dat een van de beste platen van dat jaar te zijn en meteen ook een hoogtepunt in ‘s mans carrière. Deze keer was het net iets minder lang wachten, maar een goede Newman, daarvoor willen we wel even op onze kin kloppen.

Eigenlijk pikt Harps And Angels de draad van Bad Love gewoon op. Nog steeds eet Newman van veel walletjes tegelijk -- pop, ragtime, vooroorlogse swing, show tunes -- en nog steeds weet hij als geen ander een evenwicht te vinden tussen sardonisch pootje lappen en een obsessie voor de grote thema’s die ook een halfzacht sentimentalisme niet in de weg staat. Zoals een Newman-song een paar eeuwen wereldgeschiedenis erdoor kan jagen, zo ook weet hij met enkele rake typeringen in te zoomen op de kleine kantjes van de mens. Newman de world watcher komt aan het woord in het vooruitgeschoven “A Few Words In Defense Of Our Country”, een geslepen ode die met verve verontwaardiging koppelt aan humor, inclusief verwijzing naar ons hoogsteigen koninklijk geslacht.

De carnavalklant in de artiest komt ook enkele malen aan het woord: “A Piece Of The Pie” is als een op hol geslagen kermismolen: bombastisch, onnozel en voorzien van het meest rampzalige ingrediënt denkbaar (Antwerps, we kid you not), maar het wérkt wel in zijn context, net als het triomfantelijk klinkende “Laugh And Be Happy”, een theatrale samenwerking tussen aanstekelijke popmelodie en extraverte musicalarrangementen. En alsof een song over de dominantie van de Koreaanse studenten in het Amerikaanse onderwijs nog niet genoeg is, laat Newman “Korean Parents” gedragen worden door een karikaturale Aziatische melodie.

Het gaat er vaak echter ook gezapiger aan toe: het lui waggelende titelnummer laat een nachtclubpianist horen die zijn songs niet zomaar afwerkt, maar bewoont en met een verdacht gemak teksten spuit, alsof hij een babbeltje met de buurman slaat. Met veelzijdige muzikanten als jazzbassist Greg Cohen (Masada, Tom Waits) en drummer Pete Thomas (Attractions) koos Newman bovendien voor een ultrasolide ondersteuning. Zelfs als songs niet veel lijken voor te stellen, zoals “Easy Street” of het nog luchtiger aanvoelende “Only A Girl”, valt er toch steeds iets te rapen. “She’s one hundred and ten and five foot five / she won’t eat meat, but she’ll eat you alive” uit die laatste is vintage Newman.

Ondanks al die geinigheid, gemene mopjes en consequent met de misantropie flirtende observaties is deze singer-songwriter ook een sentimentalist die ronduit schone dingen weet te brengen. “Marie” uit Good Old Boys was een smartlap van een zatlap, maar dan wel een ontwapenende en ontroerende, terwijl “I Miss You” uit Bad Love zelfs de meest geharde cynicus op de knieën kreeg. Op deze plaat spelen “Losing You” en “Feels Like Home” bijna hetzelfde klaar. Het is weinigen gegeven om zo eenvoudig, onbeschaamd direct en toch geloofwaardig te zingen over de dingen des levens -- liefde, verlies, eenzaamheid.

Er zijn van die mensen die zullen opwerpen dat een schamel half uur muziek wel erg weinig is op negen jaar. Weten zij veel? Net zoals een song zo veel meer kan vertellen dat je op het eerste gehoor zou denken, zo ook is elke goede song van Randy Newman er tien waard van Mindere Goden. Harps And Angels is een maatje te klein voor oudere meesterwerken als Sail Away en Good Old Boys en moet het ook nipt afleggen tegen zijn voorganger, maar er staan tien songs op die stuk voor stuk de moeite zijn. Aan anderhalve euro per song betekent dit dat de soldenperiode van start gegaan is.

Op vrijdag 21 november speelt Randy Newman in de Koningin Elizabethzaal in Antwerpen.

E-mailadres Afdrukken