Tout Va Bien

''Ik ga mezelf niet vastpinnen in één hoek''

Matthieu Van Steenkiste - 01 maart 2017

"Eens zien of ik dat kan", dacht Jan Wouter Van Gestel, en hij besloot dat het na zijn ingetogen debuut Kepler Star een stukje dansbaarder mocht. Met Ozan Bozdag, electronicaman bij Oscar & The Wolf by day, zocht en vond hij een nieuw geluid, en daar mocht meteen ook nieuw beeld bij, getuige de EP A Curious Encounter With. "Deze muziek vraagt om een frontman, dus ik kan niet anders dan mezelf meer profileren.

enola: Was het niet de bedoeling om al een stuk sneller met nieuw materiaal terug te keren?
Van Gestel: "Klopt, in eerste instantie wilde ik al vorige lente met een nieuwe single uitpakken, maar dat is dus niet gelukt. Niet omdat we niet genoeg materiaal hadden, zelfs niet omdat het niet af was. "Goodbye" had ik bijvoorbeeld toen al gemixt en gemasterd klaar liggen, maar voor ik dat uitbracht, wilde ik een duidelijk beeld krijgen van de verpakking. Hoe zou ik dit nieuwe geluid live brengen, hoe moesten de clip en de foto's eruitzien… Ik wilde mezelf absoluut niet in een situatie manoeuvreren waarin ik alles snel-snel moest beslissen, want het was belangrijk dat het een goeie, cleane break werd met wat voorafging. Daar wilde ik eerst goed en lang over kunnen nadenken."
"Van mijn oude band is enkel de drummer overgebleven. Tja, op Kepler Star had je gitaar, die is nu niet meer aanwezig. Dan is het ook belachelijk om een gitarist mee op tour te nemen. Maar ik heb met elk van de muzikanten nog altijd een goeie verstandhouding, dus het is niet omdat ze er voor deze campagne niet bij zijn, dat ze niet kunnen terugkomen. Nu moest het even anders. Travel light, met weinig bagage. En ook: met een toetsenist, gitarist, en nog iemand extra blijf je muzikaal wel heel hard in een bepaalde sfeer zitten, net waar ik even uit wilde breken."

enola: Ik kan me voorstellen dat het een dolle rit is geweest sinds die winst in De Nieuwe Lichting en vooral nadat je Kepler Star uitbracht.
Van Gestel: "Dat kun je wel stellen. 't Was op vier maand van zero to hero, of toch van de woonkamer naar Werchter. Zeker de zomer van 2015, met zijn vele festivaloptredens, is heel intens geweest. Live ben ik toen ontzettend gegroeid, maar het was een heftige rit waarna ik nodig even moest uitbollen. Daarom ben ik ook eind van dat jaar anderhalve maand alleen naar Indonesië gegaan; om mijn hoofd even leeg te maken, en een reboot te doen."
"De periode tussen je twintig en je dertig is natuurlijk per definitie heel heftig. Elk jaar verandert er wel iets, dat is logisch. Niet gek dus dat ik sinds de release van Kepler Star een andere persoon ben geworden. Ik heb een heel andere kijk gekregen op de dingen; ik ben nog altijd wie ik was, maar ik heb de lamp verplaatst waardoor andere kanten van mij worden belicht, en ik andere dingen wil doen. Vroeger was ik bang om met andere mensen te schrijven, nu niet meer. Door met een band op te trekken kon ik niet anders dan socialer worden, en ook die reis heeft me veel geleerd. Een bevrijding? Neen. Ik had ook niet het gevoel dat dat nodig was, maar een noodzakelijke transformatie was het wel. Opgroeien, was het, natuurlijk!"

enola: Hoe valt die nieuwe zelf je mee?
Van Gestel: "Ik vind hem wel tof. (schatert) Ik ben gewoon iemand die altijd iets nieuws gaat opzoeken; dat vind ik opwindend. Ik voel me een klein kind in een grote zoo of zo; ben alle veranderingen vol verwondering aan het bekijken. Da's allemaal interessant om te schrijven, die andere invalshoeken."

enola: Vorig jaar liet je het al dan niet komen van een nieuwe single nog afhangen van hoe snel je een nieuwe producer vond. Dat werd uiteindelijk Ozan Bozdag van Oscar & The Wolf. Waarom net hij?
Van Gestel: "Toeval. Ik kwam terug van Lombok, had voor mezelf beslist dat ik een volgende plaat niét alleen wilde maken, en heb het lot laten beslissen. Op de MIA's ben ik met Ozan beginnen praten –- allebei wat te veel op, natuurlijk –- en toen vroeg hij me 'wat wil jij nu eigenlijk?'. Goeie vraag, die nog niemand me had gesteld. Ik ben naar huis gegaan, heb drie weken met die kwestie rondgelopen, en toen heb ik hem gebeld met de uitleg wát ik wilde, en of hij zin had om eens een dagje samen te schrijven. Het resultaat was interessant, en dus kwam er nog een dag, en nog één… En plots hadden we een half jaar heel close samengewerkt."
"Ik had iets gehoord in hem, maar vraag me niet wat, want ik weet eigenlijk niets van productie. Ik had gehoord dat hij een geluidstovenaar was, maar op welk vlak en hoe? Dat hij goed is in sferen creëren, en lagen leggen, wist ik, en naar zo iemand was ik op zoek. Toch: toen ik zijn studio binnenstapte, had ik nog altijd geen idee wat ik verwachtte. Ik zou wel zien."

enola: Is het daarom dat A Curious Encounter With een korte EP werd, en niet je tweede full album?
Van Gestel: "Ik wilde vooral tijd kopen. We hadden materiaal genoeg om een volledige plaat uit te brengen, maar als ik kijk naar de songs die we op het einde van dat half jaar schreven, dan krijg ik het gevoel dat we het onderste nog niet uit de kan hebben gehaald; dat hoe sterk het ook is, er nog meer in zit. Ik wilde echter niet nog langer wachten dus hebben we beslist om de vijf nummers die het meest af waren uit te brengen, zodat we ondertussen verder kunnen schaven aan wat nog meer tijd nodig heeft. Een EP heeft ook het voordeel dat je daar een klein eigen universum rond kunt scheppen. Het geeft de gelegenheid om visueel eens met al dat neon te werken. Visueel klopt het plaatje zo ook."

enola: Als een manier om jezelf na dat debuut te herpositioneren.
Van Gestel: "Herpositioneren? (laat het woord even inzinken) Ja, ergens kun je het zo stellen. Aan de andere kant ben ik ook maar wie ik ben; iemand die verandering nodig heeft. Toen ik in 2013 in die Nieuwe Lichting terechtkwam, was dat wel fijn, maar moest ik ook nog zoveel zoeken. En daarna kwam Kepler Star dat ik nu ook als een afgerond verhaal beschouw, dus is het weer tijd voor iets nieuws. Zo zal het in de toekomst ook blijven, denk ik."
enola: Straks kan Tout Va Bien weer een heel andere richting inslaan, bedoel je?
Van Gestel: "Ja, waarschijnlijk wel. Enfin, dat zeg ik nu, mezelf kennende, maar voor het zover is wil ik dit goed afronden. Eerst moet er nog een album komen dat aansluit bij dit, wat ik dan maar mijn 'electroperiode' zal noemen. Ik wilde bewust eens iets dansbaars maken, dat was de uitdaging in dat schrijven met Ozan. Het kan zijn dat ik me daar zo goed bij voel dat ik zeg 'kom, ik doe nóg een albummeke', maar net zo goed gooi ik het roer wéér om. Ik ga mezelf niet vastpinnen in één hoek, ik vond het net tof –- zeker met "Queen Of Sheeba" en "Goodbye" –- omdat we op dat moment nog altijd met dezelfde persfoto's zaten, dezelfde singersongwriterachtige vibe, om eens na te denken hoe we visueel ook iets anders konden neerzetten.

enola: Dat visuele kantje lijkt erg belangrijk voor jouw generatie. Ook Bazart, en Oscar & The Wolf houden angstvallig controle over hoe ze zichzelf presenteren.
Van Gestel: "We leven in een ander tijdperk dan twintig jaar geleden. Nu is er Instagram, facebook… het is een uitdaging om daarmee te werken en het is belangrijk om na te denken hoe je eruitziet. Mensen bereiken je meestal via die sociale media, en dan is het eerste wat ze zien de foto. Als ik daar depressief en donker op sta, is dat wat hun indruk bepaalt. Je kunt je daar maar beter bewust van zijn, en aan werken. Dat is uitdagend, ja. Soms heb ik het gevoel dat het op dat vlak vroeger veel gemakkelijker was. (lachje) Ach, ik bezie die kant als een verbreding van wat ik doe, het is een extra uitdaging om ook daarover na te denken. En uiteindelijk is het ook gewoon leuk hoor."
enola: Het viel dus mee, je eigen smoel zo prominent laten figureren op de cover van de hoes?
Van Gestel: "Neen. Heel deze campagne is voor mij iets nieuws. Bij Kepler Star heb ik mezelf bewust uit beeld gehouden, nu wilde ik met opzet het andere uiterste eens verkennen. En je leert dat gaandeweg wel. Uiteindelijk besef je dat je met een personage bezig bent, niet met jezelf. Natuurlijk ben ik die figuur op de cover, maar wie is dat? Wie je ziet op de foto's voor A Curious Encounter staat los van wie ik echt ben, en dan wordt het leuk om daar mee te spelen. Zoals je bij de scouts een nachtspel organiseert, zo bouw ik ook daar een personage in wiens huid ik kruip. Interessante denkoefening, maar aangenaam? Neen, het moet gewoon gebeuren, en bij die vorige plaat hadden we dat te weinig gedaan. Toen ik vier jaar geleden doorbrak met "If You Go Away" was dat visuele het laatste van mijn zorgen, ik moest toen vooral muzikaal heel veel ontdekken, leren optreden… Over de presentatie dacht ik allemaal zo niet na. Nu kan ik niet anders: deze muziek vraagt om een frontman, dus ik kan niet anders dan mezelf meer profileren."

enola: Hoe zit het ondertussen met je buitenlandse plannen?
Van Gestel: "We zijn met veel belangrijke mensen aan het praten. Er wordt veel gesnuffeld, en wie weet bijt iemand. Want natuurlijk droom ik er zoals veel Vlaamse muzikanten van om de heimat te overstijgen. We zijn daarop aan het werken, maar ik weet niet of het zal komen, of het buitenland me lust. En nu, de EP is pas bij ons uitgekomen, laten we daar nu eerst hier maar op werken voor we verder denken."
enola: Het moeten op dat vlak anders wel interessante tijden zijn, met succesverhalen als Oscar & The Wolf en Bazart die bewijzen dat je nog echt mega kunt worden. Motiveert dat om zelf ook meer te willen?
Van Gestel: "Ja. (denkt na) Moeilijke vraag die je me stelt. Het is eerder 'Ja en neen'. Dat succes inspireert inderdaad, het toont dat het kan, maar het legt ook druk. Door het succes van die acts ontstaat in de muziekbusiness ook een soort pensée unique dat je dat soort stadionvullende act moet worden. Mensen zien opnieuw geld in muziek, en dus moet het zo: met een frontman, en meisjes die er gek van worden… Dat geeft druk. Je merkt het ook bij andere artiesten die nu een album uitbrengen. Ze moeten meteen die nieuwe Queen Van Dit of King Van Dat zijn. De superlatieven worden naar die mensen hun hoofd gesmeten, en dan wordt het moeilijk om je authenticiteit te bewaken, terwijl net dat het belangrijkste is, zeker als je in zo'n wervelstorm zit. Ik gun het Bazart en Oscar & The Wolf enorm -- het zijn erg fijne gasten, die geweldige muziek maken -- en het is fijn om te zien dat het kan, maar het is nu de uitdaging om niet in hetzelfde hokje als hen te worden geduwd. Ik wil mijn eigen beslissingen nemen en zelf mijn weg bepalen."
enola: Dan is het de goden verzoeken om met iemand uit Oscar & The Wolf te gaan werken.
Van Gestel: "Dat is waar, maar om eerlijk te zijn heb ik daar op dat moment ook niet zo over nagedacht. Ik had gewoon een goeie klik met Ozan, en hij had het talent dat ik nodig had. Om eerlijk te zijn was het pas vorige zomer dat we plots beseften dat we het de pers zo wel echt gemakkelijk maakten om ons te gaan vergelijken, zelfs al denk ik dat we toch iets unieks hebben kunnen afleveren. Ik begrijp wat je zegt hoor, maar ben je wél authentiek als je opzettelijk niet met iemand gaat samenwerken omdat je vergelijkingen wil vermijden? Snap je de uitdaging? Het is constant een balans zoeken. 't Is echt een moeilijk spel."

E-mailadres Afdrukken