Banner

Dolores O’Riordan

Tom De Moor - 08 juni 2007


AB Brussel, 5 juni 2007
Organisatie: Live Nation


Voor het eerst sinds The Cranberries in 2003 voor onbepaalde tijd op rust gezet werden, laat Dolores O'Riordan weer van zich horen. Vorige maand wierp ze met 'Are You Listening' haar eerste soloplaat op de markt en vanavond stond ze na een kleine vijf jaar nog eens op een Belgisch podium. Na een betrekkelijk lange stilte moest ze hiervoor genoegen nemen met een goed gevulde AB in plaats van een uitverkocht Vorst Nationaal, maar voorts was er weinig veranderd: de zaal was namelijk grotendeels ingepalmd door de al wat oudere Cranberries-fans die er ongetwijfeld in 2002 ook bij waren.

Volgens opener Ray Wilson beloofde het "a really great show" te worden. Voor velen geen onbekende, want naast zijn solowerk en de grunge light-band Stiltskin, verving Wilson in 1997 Phil Collins even bij Genesis en kent een jongere generatie heb misschien van de remix die Armin Van Buuren van zijn 'Another Day' maakte. Een muzikale duizendpoot zou je denken, maar in akoestische versie klonk een bloemlezing uit deze verschillende werken als één pot nat. Zacht getokkel, zo veel mogelijk pathos in de stem laten sijpelen en dan teksten debiteren over ingrijpende veranderingen in het leven of relativeren van de eigen miserie door de vergelijking te maken met het grotere wereldleed: ophefmakend was het allerminst. Meer dan de tijd doden zat er voor Wilson dan ook niet in.

Alle ogen op Dolores O'Riordan dan maar, die direct een grote twijfel ('Er zullen toch niet alleen maar nieuwe nummers op het menu staan?') wegnam door verrassend genoeg met 'Zombie' meteen haar grofste geschut af te vuren. De menigte was meteen opgejut, maar toch deed deze versie geen eer aan de klassieker die het nummer ondertussen geworden is. O'Riordan moest er namelijk i nog wat inkomen: nog wat zoeken naar de juiste houding op het podium, nog wat zoeken naar de juiste dosering van de stem en nog wat zoeken naar de gepaste bewegingen om haar lyrics kracht bij te zetten. Vooral het nieuwe materiaal zorgde voor enkele flauwe beestjes in de eerste helft van de set: single 'Ordinary Day' bracht nog luchtig vertier, maar een flauw liefdeslied als 'Apple Of My Eye' liet ons toch denken dat de beste jaren al ver achter de rug zijn. Met 'Angel Fire' bereikten we dan ook al vroeg een absoluut dieptepunt: de zanglijnen in een staccato die met bruuske stappen over de toonladder danst, vloekten verschrikkelijk met haar karakteristieke stem en met de begeleidende houterige bewegingen zou je eerder gedacht hebben een Texaanse televangeliste voor je neus te hebben.

Vanaf de passage van 'Ode To My Family' en een mooi 'When You're Gone' beterde de performance. O'Riordans stemgeluid werd steeds soepeler, waardoor ze ook meer op haar gemak de tweede helft inging. Het recept bleef hetzelfde (een greatest hits van de Cranberries waartussen het solorepertoire ingelast werd), maar de opvoering werd sterker met de minuut. Langzaamaan kon zo ook het materiaal uit 'Are You Listening' bekoren: 'When We Were Young' maakte plaats voor wat steviger rockwerk, 'Stay With Me' was de track die Avril Lavigne al jaren vruchteloos probeert te fabriceren en zelfs de geitenwollensokkerige blokfuit kon 'Human Spirit' niet bederven. De grootste respons ging natuurlijk naar de hits van weleer, waarvan we vooral een energiek 'Salvation', het lekker lichtvoetige 'Just My Imagination' en een beeldige versie van 'Linger' onthouden. Enkel 'I Can't Be With You' mocht wat ons betreft in de oude doos gebleven zijn.

Een stroef begin leek te laten uitschijnen dat Dolores O'Riordan stilaan voer geworden is voor Night Of The Proms: enkele klassiekers in een inferieure versie en wat flets nieuw materiaal gebracht met nog niet de helft van de kracht van weleer. Een inhaalmanoeuvre kon een pijnlijke totaalervaring vermijden en zorgde voor een geslaagde trip down memory lane in de tweede helft. Na enkele rustiger jaren moet Dolores duidelijk eerst nog wat opwarmen om terug in vorm te geraken, maar het is toch nog veel te vroeg om haar af te schrijven. Zonder haar Cranberries-materiaal redt ze het niet meer, maar in een goed afgemeten mix met nieuwe songs werkt de formule nog steeds.

'Are You Listening' is nu verkrijgbaar bij Rough Trade


E-mailadres Afdrukken