Banner

Delavega

Tom De Moor - 16 november 2007




Met het nogal mager uitgevallen The Day After slaagde Delavega er niet meteen in een indrukwekkende comeback te maken na het vertrek van Lize Accoe. Natuurlijk hebben wij in de grond nog steeds een goed karakter en willen we ze met de live voorstelling van het album een kans geven om dit goed te maken. En zodus trokken we deze avond richting Handelsbeurs voor de eerste release-gig in een rijtje van drie. Aangezien we ons hierbij in de regio van de bakermat van de groep bevonden, was de zaal al goed volgelopen en enthousiast om het viertal te ontvangen, dat voor de gelegenheid twee backing vocalistes en drie extra muzikanten de gelederen liet vervoegen.

Een instrumentaal 'La Derniere Gitane' beet de spits af en kweet zich dankzij een volle klank en de verwijdering van de overbodige voice-over goed van zijn introducerende taak. Spijtig genoeg ging het nadien even bergaf door een weinig fortuinlijke geluidsmix, die eerder op een klein festival afgestemd leek. De stem van de pas het podium opgewandelde Elke Bruyneel moest aanvankelijk dan ook een zware strijd met het muzikale arrangement leveren om van zich te laten horen. De eerste songs op de setlist verdronken in opgezwollen arrangementen door een weinig subtiel gebruik van het instrumentale palet, met als resultaat dat de zachtere noten van Bruyneels bijdragen onverbiddelijk naar de achtergrond gebokst werden. Hieraan viel onder meer de single 'Little Favours' ten prooi, die in de strofen ook nog eens onder een te geprononceerde gitaarriff gebukt ging en zo enkel in de vocale uithalen van het refrein vaste vorm kreeg.

Toch willen we hierbij niet Bruyneel met de vinger wijzen, want deze dame beschikt onmiskenbaar over een sterk stemgeluid. Met een meer afgerond timbre, zachtere uitstraling en bijhorende soulmoves maakt ze een gladdere indruk dan Accoe, maar de forse noten kraakt ze zonder moeite, zoals onder meer een straffe versie van 'Aspects Of You' liet blijken. Wanneer na een goed kwartier de afstemming van stem en orkestratie wat beter in haar plooi viel, konden we dan ook genieten van een paar weliswaar weinig verrassende maar toch best aangename momenten. We denken daarbij aan een fijne versie van 'One Time' alsook 'On My Mind' en 'Once In A Lifetime', die live beter aardden dan in de ondanks het aanwezige potentieel toch niet overtuigende albumversies. Tussendoor kwam het ook tot een blij weerzien met 'Surely', dat goed de overgang naar de stem van Elke overleefde.

In de bisronde werd met 'The Day After Part I' even een intiemer moment ingelast, dat naar het einde toe mooi met trompet ingekleurd werd, maar door organische pianoklanken in plaats van synths nog naar een hoger niveau getild had kunnen worden. Spijtig genoeg stond 'Charlatan' daarna maar weinig meer te doen en had men dit nummer beter als een intermezzo middenin de set ingezet. Foutloos konden we het tweede luik van dit concert dan ook zeker niet noemen: hier en daar kon nog wat feedback opgevangen worden en hoewel met volle goesting uitgevoerd, deden de simultane pasjes van de achtergrondzangeressen soms toch te sterk aan Eurosong denken. Wél maakte dit optreden een aantal fouten van het album goed: weg met de gaststemmen en instrumentals; de spotlight op de nieuwe zangeres die geïntroduceerd moet worden. Het label van triphop waar vroeger hier en daar nog mee gedweept werd, is totaal niet meer aan de orde, maar als lichtverteerbare soulpop is dit wel een nationaal alternatief voor Natalia. Om naar de hogere regionen van ons muzieklandschap door te stoten, is er nog heel wat werk aan de winkel voor Delavega. Maar laat dit pretentieloze gebeuren de Gentse Feesten op een warme avond afsluiten en het levert zeker een fijn sfeertje op.

Delavega is nog live aan het werk te zien in de ABClub (22/11), de Rocksaal van het Kursaal te Oostende (15/12) en de ABBox (7/2).

The Day After is uit bij PIAS.


E-mailadres Afdrukken