Banner

José James + Jef Neve Trio

Quincy Cloet - 07 oktober 2010

AB, Brussel, 6 oktober 2010

Het wordt stilaan onmogelijk om een zinnig woord over Jef Neve te zeggen zonder zijn dierbare vriend en collega José James te vermelden. Hun vriendschapsband heeft de afgelopen jaren heel wat resultaten opgeleverd, veelal in de vorm van live-optredens (denk maar aan het project rond John Coltrane). Jef Neve heeft ondertussen met zijn trio het nieuwe album 'Imaginary Road' afgewerkt maar brengt niet enkel een cd-voorstelling in de AB. Voor een zoveelste keer (kan iemand de tel nog bijhouden?) staat hij opnieuw zij aan zij met José James. Niet zonder reden, want het verstillende 'For All We Know' dat eerder dit jaar is verschenen, biedt voldoende ontspanning om het publiek op te warmen voor het Jef Neve Trio.

Het voelt wat vreemd aan als de belangrijkste artiest van de avond zowel in het voorprogramma als het hoofdprogramma een rol vertolkt. Zijn de recente besparingen in de cultuursector de grote boosdoener of is er een goede reden voor de overlappende affiche? José James is een rijzende ster in de jazzwereld maar houdt een gaatje vrij in zijn agenda om samen met een petit belge muziek te maken. Wanneer beide artiesten in hun grijs pak op het podium staan, is er voelbaar een vriendschapsband aanwezig. De blikken van José James en Jef Neve kruisen elkaar voortdurend en de vriendelijke glimlachen tussen hen blijven niet verborgen. Spelenderwijs peppen ze elkaar op en verbreden ze de grenzen van oerdegelijke jazzklassiekers. 'Autumn in New York' laat het publiek dromen over een koude winterdag aan de oostkust van het Amerikaanse continent. De hartslag in de zaal verhoogt wanneer de intensiteit van het nummer toeneemt. Zelfs José James kan zichtbaar genieten wanneer Jef Neve zijn rijk geornamenteerde pianospel demonstreert.

Bij 'Embraceable' You' toont James dat hij zijn stemexperimenten nog niet verleerd heeft. De progressieve uitstap met 'Blackmagic' heeft zijn sporen nagelaten en de charismatische zanger speelt graag met toonladders en loops/rewinds. Niet iedereen kan zijn eigenzinnige stijl smaken, maar het is een vaststaand feit dat op het podium een muzikant met een unieke persoonlijkheid staat. Jef Neve is op dat vlak misschien iets meer een grijze muis maar dat sobere en intieme karakter vind je terug in zijn begeleidende muziekspel. Toch bewijst de Belgische pianist dat hij ook hevige en intense muziek kan maken: spontane ingevingen worden precies in het geheel verweven en Neve besteedt veel zorg aan het vormelijke aspect van zijn muziek.

Het hoogtepunt is gracieus ontwikkelende 'Lush Life' dat zowel live als op het album een verpletterende indruk nalaat. Het nummer van Billy Strayhorn is een muzikale reliëfkaart door de vele kleine details en de impressionistische speelwijze. Een muziekstuk voor gevoelsmensen. Doorheen het optreden lijken Neve en James vooral in een onderlinge dialoog bezig te zijn. Het publiek mag van het schouwspel genieten maar de echte interactie gebeurt vooral op het podium. Tijdens 'Gee Baby, Ain't I Good to You' wordt er volop gebricoleerd met melodie en ritme en de twee muzikanten lijken even tot twee kwajongens verworden. 'For All We Know' breidt nog een einde aan het eerste deel van de avond met een culminatie van intimiteit en beleving. Het is verbazingwekkend hoeveel mooie muziek er in slechts vijftig minuten kan gepropt worden.

Hoe schoon en verstillend het eerste deel van de avond wordt afgesloten, hoe bruut en raadselachtig het tweede deel start. Openingsnummer 'The Space We Need' is een ritmisch allegaartje van dark ambient dat een breuk vormt in het optreden maar tegelijk een nieuwe stap inluidt in de evolutie van het Jef Neve Trio. Percussionist Teun Verbruggen bespeelt niet enkel de drums maar bestuurt ook een drumcomputer terwijl bassist en nieuwe aanwinst Ruben Samama het geluid van zijn contrabas met pedaaleffecten vervormt. Het is even slikken wanneer het trio bijzonder hard uithaalt met een onevenwichtige en fragmentaire openingscompositie. Dat gevoel houdt aan bij 'Sofia' dat eerder lijkt op de avantjazz van John Zorn dan een pianostuk van de 'oude' Jef Neve. Hier krijg je niettemin wel de suggestie van een pianomelodie die mooi contrasteert met de bricolage van de andere instrumenten. Verwarring alom en ondanks het applaus van het publiek zijn de gevoelens toch gemengd. Welke richting gaat Jef Neve uit met 'Imaginary Road'?

Na een korte voorstelling van de groep en het verderzetten van het concert worden de nieuwe verhoudingen in de groep duidelijk. De technisch begaafde Samana heeft een aanzienlijke stempel op het geluid van de groep nagelaten. De nieuwe composities bevatten veel minder structuur en houvast maar daartegenover is de uitvoering veel harder en expressiever. Zelfs Jef Neve, gekend voor zijn sierlijke stijl, ramt bij momenten serieus op de toetsen van zijn piano!

Het is bij het zachtere werk dat je een goede indruk krijgt van de muzikale transformatie van het trio. Een compositie van Samana getiteld 'She Came from the East' leunt dicht aan bij de nu-jazz en heeft een vreemd oriëntaals aura over zich. De contouren van het nummer zijn vervaagd en je krijgt het gevoel een impressionistisch luisterspel te beleven. 'For the People' gaat een andere richting uit met een kwiek en hoog tempo dat veel inspanning vergt van de muzikanten. Het is een compositie oorspronkelijk geschreven om de nieuwe bassist het vuur aan de schenen te leggen maar staat makkelijk als volwaardig muziekstuk.

Tijdens de bisronde krijgt het publiek nog het avontuurlijke en veelbelovende 'Endlessly' voorgeschoteld dat de centrale as vormt in het nieuwe album. Zelfs José James begroet nog even het publiek en eindigt het optreden in gezelschap van het trio met een intense versie van 'Georgia on my Mind'.

'Imaginary Road' verkent volgens Jef Neve onze parallelle levens: het spoor van ideeën dat we ons hele leven meedragen en zelfs na de dood blijft doorsijpelen in de levens van nabestaanden. Het gevoel van aftasten tijdens het concert laat vermoeden dat het trio volop bezig is met het verkennen van haar artistieke grenzen. In welke zin dat gevoel zich weerspiegelt in het nieuwe album, is een vraag die ondergetekende zeer nieuwsgierig maakt. Een optreden dat verwachtingen schept.

'Imaginary Road' is uit bij Universal.
E-mailadres Afdrukken