Banner

Too Tangled

5 april 2014, Charlatan

Lennert Hoedaert - 05 april 2014

Too wie? Ondanks het feit dat Too Tangled al drie platen uitbracht, is de kans klein dat u al (van) indie-electroband gehoord hebt. In de Charlatan werd zelfs een campagne gestart om de puike single "Place Of Gold" in De Afrekening te krijgen. Maar het Gentse duo bewees er vooral dat het ondergewaardeerd is.

Het is de omgekeerde wereld. Net als Where The Echoes Die, de tweede plaat van Too Tangled, verscheen Stay Restless eerder in de zogenaamde GAS-landen (Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland). Ook in die landen is Too Tangled een graag geziene liveact en speelde het duo er de afgelopen jaren tientallen concerten meer dan in onze contreien. Het zegt veel dat Roeland Vandemoortele en Eva Buytaert hun Europese tournee aftrapten in het Zwitserse Basel en niet in pakweg Brussel.

Hoewel Too Tangled gebruikmaakt van een dikke portie elektronica én een viool, refereerde de band op zijn goed ontvangen debuut The Magic Got Killed en Where The Echoes Die met zijn opzwepende garagegeluid naar The Kills en The Raveonettes. Op Stay Restless verving het sympathieke duo het typische rauwe geluid door een meer verfrissend geluid. De nieuwe Too Tangled is spontaner en melodieuzer. Het resultaat is bij momenten erg dansbaar en catchy, maar de band blijft stout klinken. Deze plaat moet eindelijk in ons landje de doorbraak forceren.

Zodra het optreden begint, zijn de verhoudingen tussen Vandemoortele en Buytaert meteen duidelijk. Hij, een kruising van Lou Reed en Bob Dylan, klinkt cool en rauw, zij sensueel en sexy. Hoewel er gestart wordt met puike nummers (onder meer "Bad Start" en "Racing Start") zijn we pas mee vanaf het heerlijk poppy "All Sad Clowns", dat een ideaal evenwicht vindt tussen melancholie en blijheid. Met "Shuffle Baby", een van de twee oudere nummers die aan bod komen, keert Too Tangled terug naar de rauwe garage van vroeger.

Met het mooie "Black Mark" en "Crows" last de band twee, door Vandemoortele 'contemplatief' genoemde, rustpunten in; een bewijs dat bij Too Tangled de drumbeats niet altijd hoeven te ratelen of de gitaren moeten scheuren. "She Gets What She Can" blijft niet lang hangen, maar de knallende finale daarentegen is wel om in te kaderen. De cover van "Eisbär", een nummer van de -- toeval of niet -- Zwitserse postpunk/new waveband Grauzone, is prikkelend, duister en opzwepend tegelijk. Ook "Lust For Blood", en vooral de zinderende gitaaroutro van Vandemoortele, mag er zijn.

De prachtige afsluiter is het heerlijk dansbare "Place Of Gold", dat de voorste regionen van de Charlatan doet heupwiegen. Voor de start van het nummer wordt er nog met postkaarten duchtig campagne gevoerd om het nummer in De Afrekening te krijgen. Dat beetje meer bekendheid zou alvast verdiend zijn voor Too Tangled -- het enthousiaste publiek lijkt vooral uit familie en vrienden te bestaan, wat op zich niet onlogisch is. Ondanks enkele kleine slordigheden en het feit dat de band nog niet op topniveau speelt, zou Too Tangled op een festival als Dour, in een tent op een mooie namiddag, niet misstaan. Onze stem in De Afrekening hebben ze alvast.

Wie Too Tangled aan het werk wil zien, moet op 11 april afzakken naar de Casino in Sint-Niklaas.

E-mailadres Afdrukken