Banner

Damien Jurado + Astronaute

10 april, Botanique

Joris Peeters - foto's: Joris Peeters - 12 april 2016

Met een nieuwe plaat onder de arm had Damien Jurado nog eens een goeie reden om naar ons land af te zakken. Een dag eerder had het Little Waves festival in Genk de eer, maar vanavond in de Botanique is het podium voor hem alleen.

Dat is natuurlijk buiten het voorprogramma Astronaute gerekend, dat gisteren ook in Genk present tekende. Het project van Myrthe Luyten, die ook bast bij Mad About Mountains, grossiert in sfeervolle indiesongs die ons op deze zondagavond weer met weemoed laten terugdenken aan Duyster-zaliger. Luyten, die met haar zware stem de wet van Archimedes tart, laat ons kennismaken met nummers uit de EP Myriad en recente debuutplaat Petrichor. Wij onthouden: soms zijn voorprogramma's effectief de moeite waard.

Ja OK, ook na de passage van Astronaute heeft Damien Jurado het podium nog niet voor zichzelf, want in vergelijking met zijn vorige passage in de Handelsbeurs dik twee jaar geleden, heeft Jurado deze keer een band om de tourbus mee te delen: The Heavy Light, een groep muzikanten die dicht bij hem staan, vrienden zo u wil. Met onder andere Courtney Marie Andrews, die in de Handelsbeurs nog het voorprogramma verzorgde, op gitaar en backings. Naast de traditionele drum-bas combo ook aanwezig: de Mellotron en analoge synth van op Visions Of Us On The Land.

Die recente plaat was de laatste in de Maraqopa-triologie, de fictieve roadtrip die ook vanavond de volledige setlist bepaalt, met natuurlijk de nadruk op Visions. Single "Exit 353" wordt niet opgespaard, maar "Silver Thimoty" van op Brothers And Sisters Of The Eternal Sun is een eerste bescheiden hoogtepunt. Drummer Frank Lenz is zelfs snipverkouden een enorme meerwaarde door een nummer als "Walrus" van de nodige urgentie te voorzien. Jurado, nors van uiterlijk maar niet voor wie hem kent, grapt en grolt met Lenz wanneer die weer eens zijn neustrompet bovenhaalt tussen de nummers door.

Halverwege de set mag de band even rusten terwijl Damien Jurado het akoestische duo “Kola” en het mooie en kwetsbare “Museum Of Flight” van op Maraqopa brengt. Het is een afwisseling die smaakt en die het even makkelijker maakt om met de muziek te verbinden. We willen niet zeggen dat de band dat vanavond in de weg staat, maar de sfeer verschuift van “sit back and relax” naar het voorste deel van onze denkbeeldige stoel. Het is of die kwetsbaarheid of de psychedelische stroom die ondertussen zo vertrouwd klinkt, maar de waarheid is misschien dat Maraqopa -- de trilogie -- daar ergens tussenin ligt.

Want ook nummers als “Jericho Road” en “QACHINA” kunnen op goedkeurend geknik rekenen en voor het bissen gaat “TAQOMA” zo loos dat de eeuwig zittende Jurado zelfs het veilige schip dat zijn stoel is, verlaat. Het is bewonderenswaardig hoe een set, euh, gestoeld op slechts drie albums moeiteloos het hoofd boven water houdt: het is slechts een vierde van Jurado's oeuvre. Bovendien is de voorgestelde setlist slechts een rudimentaire potloodschets die wordt aangepast aan de grillen van het moment, zo blijkt al de hele avond. Het zal ons dan ook benieuwen welke bissen Brussel te beurt vallen.

Met “Life Away From The Garden” en “Working Titles” valt zeker te leven, maar het meest bijzondere van de avond moet dan nog komen. Omdat de helft van het publiek na de eerste bisronde maar niet aflaat, besluit de klankman maar om Jurado te gaan inlichten, met een solo rondje verzoeknummers tot gevolg: “Metallic Cloud”, “Sheets” -- wat hij nochtans gezworen had niet te spelen wegens te deprimerend -- en “Ohio”, uit 1999. Zeg eens, hoe lang blijf jij meestal hangen na een concert?

E-mailadres Afdrukken