Banner

Crossbeat

24 november 2017, Trefpunt Concertzaal

Jelle Desmet - 26 november 2017

Crossbeat mocht gisteren zijn nominatie voor de Nieuwe Lichting 2018 verdedigen in Trefpunt en deed dat met verve. Elektronica en “rock” doen versmelten is nochtans geen evidentie, en al zeker niet live.

Op een avond waar de regen met bakken naar beneden valt, kunnen we Crossbeat vergeven dat ze ons een halfuurtje doen wachten. Het viertal begint met een knaller en maakt meteen duidelijk waar het voor staat: crispy percussiewerk, sfeervolle synths en diepe bassen zwellen op rond popachtige zangmelodieën en worden versterkt door gitaar en akoestische drum. Denk aan de liefdesbaby van Bonobo en The XX, gesopt in een badje post-rock.

Gepositioneerd naast de PA klonk dat best geweldig en dat zal jandorie zijn werk gekost hebben. Hoewel de geluidsman bij aanvang nog even wakker moest worden om de backing vocals juist af te stellen, spurtte hij halverwege reeds als een volleerd acrobaat onopgemerkt voorbij de massa om de microfoon van de drum kick - en bijgevolg de hele avond - te redden.

Terug naar de muziek. Crossbeat schotelde ons zowel oud als recenter werk voor. We geven grif toe dat ons geen al te duidelijke verschillen opvielen, maar werden er door de heren naast ons op gewezen dat er “toch wel meer structuur zit in die nieuwe nummers”. Mooi zo. Wat wél opviel is hoe hard die drummer tekeer ging. Want waar de aandacht – verzonken in sfeervolle elektronica - al eens zou kunnen verslappen, zorgde die voor de nodige punch om het geheel ziedend voort te blijven stuwen.

Al valt aan die sfeervolle elektronica op zich niets af te doen. In tijden waar presets schering en inslag zijn, bindt frontman Dries Merre een nobele strijd aan met elke synthesizer-producent die mee verantwoordelijk is voor “waarom al die hits tegenwoordig op elkaar lijken”. Zijn percussie klinkt bovendien alsof elke lege mok koffie die in zijn studio rondslingert erin verwerkt is. Opnieuw verhelderen de heren naast ons; dit blijkt ook het geval te zijn. Zij weten duidelijk meer.

Waar we het allemaal over eens zijn is dat er veel tijd en goesting is gestoken in de muziek van Crossbeat. Hetzelfde kan gezegd over de geprojecteerde visuals, ontworpen door de gitarist van de band. Na vijftig minuten sloten ze passend af met politiek getinte meezinger “Uprising”, tamboerijn en driestemmige zang inbegrepen. Het resultaat is een professioneel ogend, en vooral uitgebalanceerd klinkend geheel. Wat ons betreft een band om in de gaten te houden, en mogelijk een kanshebber om zijn nominatie voor de Nieuwe Lichting 2018 te verzilveren.

E-mailadres Afdrukken