Banner

We Are Open 2018

9 en 10 februari 2018, Trix

Peter Vanwijnsberghe en Bart Van Put - foto's: Danny Quintelier - 11 februari 2018

De jonge Belgische muziekscene doet het dezer dagen even goed als coke op ’t Eilandje. Daar droeg We Are Open in Trix meer dan voldoende bewijslast voor aan. Een verslag van de tiende editie.

Vrijdag 9 februari

Dag 1 was aan de hiphop en de beats, met de patsers van Stikstof in de hoofdrol. Helaas moest onze man verstek laten gaan voordat Nordmann en Blackwave. aan de beurt waren. Een hevige aanval van diarree, ziet u.

via GIPHY

Over het leven klinken nagenoeg alle wijsgeren eenstemmig: het deugt niet. De vier jongens van Borokov Borokov namen daar vrijdagavond aanstoot aan. Hun openingsnummer "Dansende Mensen" was de soundtrack die Keith Harings stiftmannetjes nooit hadden, en "Had Ik Maar Wat Meer Vakantie" een dagdroom in fluo.
De synthesizers van Borokov Borokov klinken een beetje als die van Depeche Mode, New Order en Flavien Berger, en af en toe vliegt nog Aka the Junkies -- die van "Konijntje wiebelen" -- voorbij. Al is het gezelschap uit Borgerhout ook iets unieks aan het articuleren. Wat dat precies is, zal moeten blijken uit een tweede plaat. In elk geval zijn die van Borokov Borokov vrolijkmakers waar, zo groeit alhier het vermoeden, iets meer achter steekt.

Het optreden van Stikstof moest weinig onderdoen voor de passage van Run The Jewels in april 2017 in de AB. Om te beginnen was de miniset die Joris 'dj Vega' Ghysens vooraf op zijn draaitafel gaf een demo waar volk als Madlib, DJ Shadow en RJD2 op zou toasten. De wisselwerking tussen mc’s Paulo 'Astrofisiks' Rietjens, Jasper 'Jazz' De Ridder en Gorik 'Omar G' van Oudheusden kon je verder niets minder dan professioneel noemen, en dat gold eveneens voor de visuals van Gogolplex. Voor de rest hadden de heren van Stikstof gewoon erg strakke beats en bars.
Opener "Frontal" is de single van het nieuwe, nog te verschijnen Overlast. Het is een glibberig, traag nummer waarin het rapcollectief zijn cv aanvult: 'Straffer gerief, langer actief, dit is ontbijten met aperitief' en 'Diepere flows, hyperactievere shows, explosieve niveaus'. Twee nummers verder kwam "De Toestand + Zwanger", een track over het creatieve proces, dat zich door de Stikstof-leden bij voorkeur in nachtshifts en met geestesverruimende middelen laat voorttrekken. Het tempo lag hoog, maar Omar, Astro en Jazz stapten, bukten en gesticuleerden met de souplesse die goede rappers eigen is. Overigens, onder de luchtbellenbeats van "Samoerai Blanche" maakte Omar aan die andere rappers kenbaar dat er “rake klappe vallen als ge kakt op ons pelouse”. Stikstof sloot af met nog eens "Frontal". Omdat “gij vieze vuile fucking hoerenzoon” nu eenmaal lekker bekt, en omdat een van de beste Belgische hiphopnummers van 2017 dit jaar gewoon blijft doorbliksemen.

In de Club trokken de speelgoedrobotsynths van Hong Kong Dong gekke gezichten. De popformatie rond Sarah Yu Zeebroek, Boris Zeebroek en Geoffrey Burton heeft onlangs zijn tweede plaat Kala Kala uitgebracht en bracht daar een bloemlezing uit. Ergens vooraan in "Right Place Wrong Time" had R2D2 een stevige verkoudheid, een minuut of twee later hoorden we iemand slurpen aan een rietje en daartussenin schudde Burton een twang uit zijn gitaar. Sarah Yu had een halve discobal op haar hoofd. Na het heerlijke "Touching Underwear" hoorden we iemand zeggen: “Onnozelaars”. Gelijk heeft hij, en daar mogen we erg blij mee zijn.

Het Brusselse FùGù Mango gaf eerder al ergens te kennen dat het veel houdt van The Knife, Danyél Waro en Peter Gabriel. Hadden wij flink genoteerd. Dat bleek een maat voor niets, want wat we vrijdagavond hoorden, was een losjes uit verschillende culturen geplukt en tot gemeenplaatserij gedegradeerd amalgaam van geluiden. We hoorden afro-invloeden uit de tribale drums en de shakers hadden misschien iets Cubaans, maar alle authenticiteit werd gauw genoeg verzwolgen door een grondstroom van opjuttende beats, sensuele zuchtjes en al te makkelijke refreintjes. De teksten? “Something you’ve never seen”, “Let’s have good times”, “Find a way to the sky”: niets wat niet in een reisbrochure had kunnen staan. Niet alles wat dopamine loswrikt, valt onder de noemer goede muziek. Podiumervaring is het enige juiste vakje dat FùGù Mango kon afvinken.



E-mailadres Afdrukken